خیلی از دوستان توی Facebook و یا توسط Email تبریک سال نو فرستاده بودند. چند تا از تبریک ها فقط برای یکنفر فرستاده شده بود ولی بیشترشون برای همه دوستان ارسال شده بودند و بطور کلی سال نو رو به فامیل دور و نزدیک و سایر دوستان تبریک گفته بودند.
برای من که چند سالیه بیشتر سال رو این ور دنیا زندگی میکنم و کم کم داره یادم میره (راستش رو بگم مدتیه که یادم رفته) امروز چندم آذر یا دی ماهه. یادم رفته که روز مادر توی ایران چندم کدوم ماهه. یادم رفته که امروز عید فطره و یا عید قدیر و باید به پدر و مادرم که تو ایران زندگی میکنند تبریک عید بگم. یادم رفته که محرم نزدیکه و دو ماه پشت سر هم عزاداریه. و خیلی چیزهای دیگه که آلان یادم نیست که بگم یادم رفتن. سال من متاسفانه و یا خوشبختانه سال 2011 و 2012 میلادیه نه 1390 و 1391 شمسی. کریسمس و سال نو رو مثل عید نوروز جشن میگیرم. اولش بخاطر می گل که وقتی دوستاش توی مدرسه از درخت کریسمس و عکس یادگاری با سانتا صحبت میکنن حاج و واج نمونه که اینها چیه و دوستاش مسخرش نکنتد که چطور نمی دونی اینها چیه؟ و حالا که این کارها برامون شده یه رسم و یا نمی دونم یه وظیفه که حتما باید انجامش داد.
هنوز هم عید نوروز رو خیلی مفصل حتی مفصل تر از وقتیکه ایران بودیم جشن می گیریم. کادو می دیم و کادو میگیریم. به می گل میگیم که سال نو ما اینه و رسم و رسومش این چیزهاست. و خیلی از رسومی رو که تو ایران انجام نمی دادیم اینجا انجام می دیم تا می گل ببینه و متوجه بشه که این جشن سال نو ماست و خیلی برای همه مهمه.
ولی خوب با همه این حرفها چه بخواهیم و چه نخواهیم سال نو میلادی هم بخشی از زندگی ما شده. به نظر من تبریک گفتن و یادی از دوستان و آشنایان کردن به هر دلیلی که باشه خوب و پسندیده است. پس برای من تبریک سال نو میلادی هم خوشحال کننده خواهد بود.
